Μαγνησία

Aπόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδή

Αντώνιος Κ. Ντάφος

 Χειρουργός Οφθαλμίατρος

Υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Συνεργάτης Ιασώ Θεσσαλίας , Κλινικής ΄Έλπίς΄΄, Κλινικής ‘’ ΆΝΑΣΣΑ ”

Γαλλίας 27-Δον Δαλεζίου,   Βόλος

Τηλ. : 2421036476  ,Κιν. : 6936526197

Email : ntafosantonios@gmail.com

 

 

Η απόφραξη ή θρόμβωση φλέβας του αμφιβληστροειδή είναι η δεύτερη σε συχνότητα αγγειακή πάθηση του αμφιβληστροειδή μετά τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Απόφραξη  φλέβας του αμφιβληστροειδή συμβαίνει όταν έχει σταματήσει η ροή μίας φλέβας στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού.  Οι φλέβες παροχετεύουντο αίμα από τον αμφιβληστροειδή και το επιστρέφουν στην καρδιά. Η απόφραξη φλέβας εμποδίζει την επαρκή ροή αίματος στην προσβεβλημένη περιοχή. Τα τοιχώματα της φλέβας διαρρέουν αίμα και υγρό στον αμφιβληστροειδή.

 

Τύποι απόφραξης φλέβας με βάση την εντόπιση:

  • Απόφραξη κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδή
  • Απόφραξη κλάδου φλέβας του αμφιβληστροειδούς

 

Τύποι απόφραξης φλέβας με βάση την κλινική βαρύτητα

Υπάρχουν δυο μορφές απόφραξης η ισχαιμική και η μη ισχαιμική.Η ισχαιμική μορφή είναι πολύ πιο σοβαρή.

Η πρόγνωση για τη μη ισχαιμική κεντρική απόφραξη είναι αρκετά καλή. Αντίθετα η ισχαιμική τις περισσότερες φορές, παρουσιάζει οπτική οξύτητα 20/100 ή και λιγότερο, με υψηλούς κινδύνους επιπλοκών ακόμη και τύφλωσης.

 

Ποία είναι τα συμπτώματα απόφραξης φλέβας του αμφιβληστροειδούς;

Θολή όραση είναι το κύριο σύμπτωμα της απόφραξης φλέβας του αμφιβληστροειδούς.  Η απώλεια όρασης στην απόφραξη φλέβας οφείλεται στο ότι τα αγγεία του αμφιβληστροειδή αποφράσσονται μόνιμα, γεγονός που παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος και οδηγεί σε έλλειψη οξυγόνου (ισχαιμία )στον αμφιβληστροειδή. Η όραση επίσης επηρεάζεται όταν υπάρχει διαρροή από τα αγγεία του αμφιβληστροειδή. Μπορεί να υπάρχει διαρροή ορού από τα αγγεία στον αμφιβληστροειδή προκαλώντας πάχυνση και οίδημα αυτού και επιτρέποντας τη συσσώρευση πρωτεϊνών και λιπιδίων. Όταν η πάχυνση συμβαίνει στο κέντρο του αμφιβληστροειδή ,στην ωχρά κηλίδα, προκαλεί μεγάλο θάμβος όρασης (οίδημα ωχράς κηλίδας).

Θολερότητες του υαλώδους μπορεί να εμφανιστούν σαν σημαδάκια που παρεμποδίζουν την όραση. Όταν τα αγγεία του αμφιβληστροειδή δεν λειτουργούν κανονικά, τότε μπορεί να δημιουργηθούν ανώμαλα αιμοφόρα αγγεία (νεοαγγείωση), πού είναι εύθραυστα .Αυτά μπορεί να αιμορραγήσουν ή να διαρρεύσει υγρό στο υαλώδες (την ζελατινώδη ουσία που γεμίζει το εσωτερικό του βολβού), προκαλώντας τις θολερότητες του υαλώδους.

Πόνος στο μάτι μερικές φορές συμβαίνει ως επιπλοκή σοβαρής παλαιάς απόφραξης κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς. Προκαλείται από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση που ονομάζεται νεοαγγειακό γλαύκωμα.

 

Ποιοι είναι οι προδιαθεσικοί παράγοντες θρόμβωσης της φλέβας αμφιβληστροειδή ;

Τις περισσότερες φορές δεν μπορεί να αναγνωριστεί συγκεκριμένο αίτιο που προκάλεσε τη θρόμβωση.

 

Η απόφραξη της κεντρικής φλέβας μπορεί να σχετίζεται με :

  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Αρτηριακή υπέρταση
  • Πολυερυθραιμία
  • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
  • Στένωσηέσω καρωτίδας
  • Αρτηριο-φλεβώδης επικοινωνία
  • Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο
  • Συγγενείς διαταραχές πηκτικότητας αίματος
  • Πολλαπλούν μυέλωμα
  • Θρομβοκυτταραιμία
  • Αρτηριοσκλήρυνση
  • Σαρκοείδωση
  • Νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet
  • Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο

 

Διάγνωση

Για τη διάγνωση της απόφραξης είναι απαραίτητη η βυθοσκόπηση και ειδικές εξετάσεις όπως η Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT) και η φλουοροαγγειογραφία.

Θεραπεία

Το οίδημα ωχράς κηλίδας αντιμετωπίζεται με ενέσεις στο μάτι(ενδοϋαλοειδικέ ςεγχύσεις) ή με laser .

Ορισμένες φορές ανώμαλα αγγεία μπορεί να αναπτυχθούν στο μάτι μετά από μία απόφραξη φλέβας. Αυτή η επιπλοκή ονομάζεται νεοαγγείωση. Μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία στο μάτι ή να αυξήσει την πίεση του ματιού (νεοαγγειακό γλαύκωμα).Αν η διάγνωση γίνει στα αρχικά στάδια, θεραπεία με laser ή ενέσεις στο μάτι μπορεί να περιορίσει περαιτέρω βλάβη. Στο στάδιο αιμορραγίας υαλοειδούς η οποία δεν είναι δυνατό να απορροφηθεί χρειάζεται χειρουργική επέμβαση με υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή).Το νέο αγγειακό γλαύκωμα  επίσης, πολύ συχνά χρήζει χειρουργικής αντιμετώπισης.